Medya Yenigün

SEVMELİYİZ, SEVİLMELİYİZ

SEVMELİYİZ, SEVİLMELİYİZ
Avatar
Halil Pekdemir( medyayenigun01@hotmail.com )
214
15 Kasım 2019 - 10:13

Yaşadığın yeri cennet yapamadığın sürece, kaçtığın her yer cehennemdir.

Herkes bir yaşam seçer ve seçtiği yaşamın bedelini öder.

Kalpsiz bir vücut olmadığı gibi, sevgisiz de bir dünya olmamalıdır.

Sevmek, bağışlamaktır.

Yüzü görülmeyen yüreklerin kapısını açan anahtardır. Hayatın tadını anlayıp, yaşamak gayesini kavramak içimizde bulunan güzelliklerin yaşaması ile olur.

Sevgi insanlara ve dünyaya açtığımız gönül kapısıdır.

Kişilerin varlıklar üzerindeki aksidir.

Sevmek ve çılgınlık, ne de beyhudeliktir.

Birbirini seven insanlar her türlü kirli ve süfli düşüncelerden uzaklaşmışlardır.

Birbirimizi severken hatalardan korkmayalım.

Hiç hatası olmayan, hiçbir şey yapmayandır!

Bu ise, insanın nötr hale gelmesi, yani sıfırlanması, bir ‘’hiç’’ durumuna düşmesi demektir.

İnsan olarak iyi niyetle, sevmeliyiz, sevilmeliyiz.

İyi şeyler yapmalı, iyi şeyle üretmeliyiz.

O arada elde olmayan, hatta istenmediği halde gerçekleşen yanlışlıklar, hatta kırgınlıklar olursa özür dilemesini ve ayni şekilde hoşgörü içinde kendimizi de bağışlamasını, kendimizle uzlaşmasını bilmeliyiz.

Unutmayalım, kendini sevgiyle bağışlamayan, kimseyi bağışlamaz.

Kendisiyle barışık, uzlaşı içinde olmayan da, kimse ile barışık olamaz.

Kendimizden sonra aile bireyleri, toplum ve bütün insanlık, çevre ve varlık âlemi ile uzlaşı içinde olmak demek ise; hoşgörülü bir şekilde barışı, sevgiyi ve daha geniş bir yelpazeye yaymak demektir.

Sevgi dillerden düşen cümlelerle tanımlanamaz. Bizler her şeyi olduğu gibi kabul edelim, ancak layık oldukları kadar sevelim.

Bugün sevdiğimiz birisinden kendi menfaatimiz için yarın nefret ediyorsak, içimizdeki sevgi tohumu asla boy atmaz.

Kaprisli bir insan olmayalım.

Kişileri, yolu kendine çıkan değerlerle yargılamayalım.

İnsanlar, ilerlemek ve sağlıklı toplumlar kurmak için sevmeyi öğrenmelidirler.

Sevmek öğrenilir mi?

İnsan uzayı dahi anlar ve anlatır ama sevgiyi anlatamaz.

İnsanlara birtakım üstün değerleri olduğu için değil, insan oldukları için yaklaşalım.

Eğer ki bir kişi menfaati için kendinden üstün bir zümreyle uğraşıyorsa, o kişinin sevgisinden şüphe etmek gerekir.

Emin olunmalıdır ki, öyle kimseler o kişiyi değil, o kişinin yaşantısını seviyordur.

Sevgi dillerden düşen cümlelerle tanımlanamaz.

Bizler her şeyi olduğu gibi kabul edelim, ancak layık oldukları kadar sevelim.

En sefil yaşantımızdan bile şikâyetçi olmayalım.

Fakat çözüm yollarını da aramaktan geri durmayalım.

Bu hayata anlam veren, insanları anlamamıza yardımcı olan, uzatılan elleri boş çevirmeyen saf ve temiz yürekler; sevgi sellerini güçlendirerek, etrafa sevgi ışıklarını saçsınlar.

Unutmayalım ki sevgisiz insan cesede benzer.

Ne kendine ne de sosyal çevresine faydası olur.

İnsanların sırtında bir yük olmaktan ileri gidemez.

Birini sevmek delilik, biri tarafından sevilmek hediyedir.

Ancak sevdiğin seni içten seviyorsa, işte o zaman hayat yaşanmaya değerdir. Saygılarımla

Hacı Halil Pekdemir 15 Kasım 2019